Γράφει και ο Φωτογραφίζει ο ΤΗΛΕΜΑΧΟΣ ΚΟΥΚΛΑΚΗΣ
Υπάρχουν κάποιες συναυλίες που ξεπερνούν τα όρια μιας απλής μουσικής βραδιάς.
Είναι συναντήσεις με αναμνήσεις, με τραγούδια που μεγάλωσαν γενιές ανθρώπων και με συγκροτήματα που άφησαν ανεξίτηλο το αποτύπωμά τους στην ιστορία της rock μουσικής. Μια τέτοια βραδιά ζήσαμε στο Floyd, με τους θρυλικούς Uriah Heep να επιστρέφουν στην Αθήνα, στο πλαίσιο της αποχαιρετιστήριας περιοδείας τους με τίτλο «The Magician’s Farewell».
Από νωρίς, ο κόσμος άρχισε να γεμίζει ασφυκτικά τον χώρο, δημιουργώντας το αδιαχώρητο. Οι γνωστοί και μη εξαιρετέοι «παλιοροκάδες» είχαν φυσικά την τιμητική τους, με τις περισσότερες ηλικίες να κινούνται στα 50 και 60+, όμως αυτό που είχε ιδιαίτερη σημασία ήταν η παρουσία αρκετών νεότερων φίλων της rock μουσικής. Άνθρωποι διαφορετικών ηλικιών, με κοινό σημείο αναφοράς την αγάπη για ένα είδος που εξακολουθεί να εμπνέει και να συγκινεί. Και όλοι τους με την ίδια διάθεση, έτοιμοι να γίνουν μέρος μιας μεγάλης γιορτής.
Λίγο μετά τις 21:30, οι Uriah Heep ανέβηκαν στη σκηνή και για περίπου μιάμιση ώρα μάς ταξίδεψαν σε μια μουσική διαδρομή που μετρά περισσότερα από 50 χρόνια. Με ένα setlist γεμάτο αγαπημένες επιτυχίες, η μπάντα απέδειξε πως το κλασικό hard rock παραμένει ζωντανό, με τη δύναμη και την ενέργεια που το καθιέρωσαν. Τα ιδρυτικά μέλη, παρά τα χρόνια που έχουν περάσει, έδειχναν να απολαμβάνουν κάθε λεπτό πάνω στη σκηνή.
Ξεχωριστή παρουσία ο τραγουδιστής Bernie Shaw, ο οποίος κυριολεκτικά αλώνιζε τη σκηνή, με αστείρευτη ενέργεια και τη φωνή του σε εξαιρετικά επίπεδα. Μια εμφάνιση που θύμιζε πως η ηλικία δεν αποτελεί απαραίτητα εμπόδιο όταν υπάρχει πάθος και αγάπη για αυτό που κάνεις.
Το φινάλε δεν θα μπορούσε φυσικά να είναι διαφορετικό. Το «Easy Livin’» ήρθε να κλείσει τη βραδιά, με ολόκληρο το Floyd να συμμετέχει σε μια ατμόσφαιρα γιορτής, σαν να μην ήθελε κανείς να τελειώσει αυτή η τελευταία συνάντηση.
Τη βραδιά είχαν ανοίξει οι επίσης σπουδαίοι Heavy Pettin, μεταφέροντάς μας με περίσσια ενέργεια στα μουσικά μονοπάτια των ’80s. Μια δυναμική εμφάνιση που λειτούργησε ιδανικά ως προθέρμανση για όσα θα ακολουθούσαν.
Ήταν μια γεμάτη, ζεστή συναυλιακή βραδιά, από εκείνες που αφήνουν ένα χαμόγελο αλλά και μια γλυκιά νοσταλγία όταν τελειώνουν. Το «The Magician’s Farewell» δεν ήταν απλώς ένας ακόμη τίτλος περιοδείας. Ήταν η ευκαιρία να αποχαιρετήσουμε ένα συγκρότημα που μας χάρισε μουσικές στιγμές δεκαετιών.
Και αν κάτι έγινε ξεκάθαρο στο Floyd, είναι πως η μουσική των Uriah Heep δεν ανήκει μόνο σε όσους μεγάλωσαν μαζί της. Συνεχίζει να βρίσκει τον δρόμο της και στις επόμενες γενιές.
FULL PHOTOSTORY —>