Γράφει: Κωνσταντίνος Τολιόπουλος
Βράδυ Κυριακής και ο δρόμος μάς έβγαλε στην υπόγα του An Club. Δεν μπορούσα να κρύψω τον ενθουσιασμό μου. Ήταν άραγε επειδή θα βλέπαμε για πρώτη φορά αυτή την υπερμπάντα που λέγεται Lamp of Murmuur; Ή μήπως γιατί θα ξαναβλέπαμε τους Dodsrit; Ή τελικά θα έκαναν τη διαφορά τα δικά μας παιδιά, οι Thlipsis;
THLIPSIS
Η ώρα ήταν λίγο μετά τις 9 όταν για πρώτη φορά θα βλέπαμε τους Thlipsis. Υπήρχε μια μικρή αγωνία, αφού επρόκειτο για το πρώτο live που θα έδιναν στα πέντε χρόνια παρουσίας τους στον χώρο του extreme metal.
Χωρίς πολλά-πολλά, όμως, μας ισοπέδωσαν. Η πρώτη τους εμφάνιση ήταν απλά εκκωφαντική. Για λίγο έμεινα να σκέφτομαι τι στον διάολο βάζουν στο νερό εδώ και βγάζουμε τέτοιες μπαντάρες.
Ο ήχος των Thlipsis κινείται σε παγωμένα μονοπάτια black metal, με κοφτερά riffs και μια έντονη μελαγχολική ατμόσφαιρα που σε τραβάει κατευθείαν μέσα στο σκοτάδι. Τα φωνητικά ήταν άγρια και απελπισμένα, ενώ το rhythm section κρατούσε μια καταιγιστική ένταση που δεν άφηνε το κοινό να πάρει ανάσα. Όλα αυτά μαζί δημιούργησαν ένα ωμό αλλά ταυτόχρονα ατμοσφαιρικό ηχητικό τοπίο που ταίριαξε απόλυτα με την ένταση της βραδιάς.
Αν αυτό ήταν το ντεμπούτο τους, τότε οι Thlipsis έφυγαν άνετα με τον άσο. Και μάλιστα όχι απλά άσο — άσο από το ημίχρονο. Αν υπήρχε στοίχημα για το πώς θα πάει η πρώτη τους εμφάνιση, μάλλον θα πλήρωνε από νωρίς.
Setlist:
A War Handbook
Acta Non Verba
Eternal Sleep of Agony
The Night That Wolves Were silent
Servants of Apathy
Ξυράφια Απελπισίας
DODSRIT
Με τα πολλά και τα λίγα, σειρά πήραν οι φανταστικοί Dodsrit. Σαν οπαδός τους, δεν περίμενα ιδιαίτερες συστάσεις. Περίμενα δύο πράγματα: ξύλο και άφθονη μπύρα — και ακριβώς αυτό πήραμε. Ήταν η δεύτερη φορά που τους έβλεπα ζωντανά και, για να είμαι ειλικρινής, οριακά είχα συγκινηθεί. O πρόσφατος δίσκος τους Nocturnal Will(2024)είναι από τους δίσκους που κυριολεκτικά έχω λιωσει,εάν δεν έχεις ακούσει αυτόν τον δίσκο κάτω από πια πέτρα ζεις?
Οι Dodsrit χωρίς πολλά λόγια μας χτύπησαν κατευθείαν στο στομάχι με ένα σετ καταιγιστικό και αδυσώπητο. Ο ήχος τους ήταν ωμός και εκρηκτικός, γεμάτος σκληρά riffs, καταιγιστικά drums και φωνητικά που δεν άφηναν κανένα περιθώριο χαλάρωσης. Παρά την ένταση, η μπάντα κατάφερνε να κρατάει και μια σκοτεινή, μελαγχολική ατμόσφαιρα που σε έκανε να νιώθεις ότι βρίσκεσαι μέσα στο ίδιο το σκοτάδι της μουσικής τους. Το pit βρισκόταν σε πλήρη έξαψη, και για άλλη μια φορά απέδειξαν γιατί είναι από τα πιο δυνατά live ονόματα της σκηνής.
Setlist:
Shallow graves
Celestial will
Nocturnal fire
Endless Circle
As Death Comes Reaping
Irjala
LAMP OF MURMUUR
Στο κυρίως πιάτο του μενού ακολουθούσαν οι μυσταγωγοί του μοντέρνου black, οι Lamp of Murmuur. Ο ήχος τους ήταν παγωμένος και σκοτεινός, γεμάτος κοφτερά riffs και τελετουργικές μελωδίες που σε σήκωναν από τη θέση σου. Τα φωνητικά άγρια, απελπισμένα, και η rhythm section διατηρούσε μια συνεχή ένταση που έκανε το AN να μοιάζει μικρότερο από ποτέ.
Και φυσικά, όπως ήταν αναμενόμενο, δεν έλειψαν τα pit, που έκαναν τη νύχτα ακόμα πιο εκρηκτική και ζωντανή.
Και φυσικά, δεν έλειψαν τα χιουμοράκια — τον φωνάζανε “Μουρμούρη” και οι ίδιοι φαίνεται να το διασκέδαζαν όσο εμείς απολαμβάναμε το live. Η ατμόσφαιρα ήταν τόσο έντονη που για λίγο ξέχασα ακόμα και το παράπονο που είχα: μόνο 50 λεπτά σετ. Ναι, 50 λεπτά ήταν αρκετά για να νιώσεις ότι έχεις ταξιδέψει σε άλλη διάσταση… αλλά, ειλικρινά, θα ήθελες κι άλλο.
