Γράφει: Κωνσταντίνα Δαμιανίδου | Φωτογραφίες: C. Alossi
SHARKA

Πρώτο live, πρώτη επαφή με τη σκηνή. Ένα αξέχαστο γεγονός για όλους εμάς που είμαστε σε μπάντα. Οι Sharka έδωσαν τον καλύτερό τους εαυτό και εντυπωσίασαν. Είναι σίγουρα μια πολλά υποσχόμενη μπάντα, αν και χρειάζονται δουλειά τόσο ηχητικά όσο και συνθετικά.

Με ελάχιστα προβλήματα στον ήχο, μπορώ να πω ότι η μουσική τους έχει potential και παίζουν «βρώμικα», καταφέρνοντας όμως να βγάζουν ένα καθαρό αποτέλεσμα. Συνεχίστε έτσι, guyzzz (για να μπω κι εγώ στο κλίμα της βραδιάς).
⸻
EYESEVER

Μια ολοκληρωμένη και τεχνικά σχεδόν άψογη μπάντα. Ο Βασίλης στην κιθάρα έχει απίστευτα λαμπερό ήχο, με αρμονικές που πραγματικά «βαράνε» στην ψυχή. Διαθέτουν έναν φοβερό και πολύ δυνατό frontman, τον Νίκο. Τα screams του έχουν projection, πολύ καλά δουλεμένη τεχνική και εξαιρετικό ηχόχρωμα.
Συνήθως, οι μπάντες αυτού του είδους θεωρούν πως δεν χρειάζεται ιδιαίτερη σκηνική παρουσία. Οι Eyesever απέδειξαν το αντίθετο.
Ο Άλεξ στα τύμπανα είναι στιβαρός, τεχνικός και με όμορφες δυναμικές – απαραίτητο στοιχείο για μια metalcore μπάντα.
Ο Μάρκος στο μπάσο, παρότι έπαιζε απαιτητικές μπασογραμμές, έδωσε ένταση και στη σκηνική του παρουσία. Επιτέλους ακούσαμε ένα μπάσο που δεν ακολουθεί απλώς τις μπότες του drummer, κάτι που κάνει τα κομμάτια ακόμα πιο ενδιαφέροντα.
Πολύ καλός και ο Κωστής στη δεύτερη κιθάρα, ακολουθώντας ηχητικά τη δυναμική του σχήματος και προσθέτοντας βαρύτητα και ένταση με το performance του.

Μας χάρισαν ένα setlist που από την πρώτη στιγμή με κέρδισε· δεν μπορούσα να πάρω τα μάτια μου από τη σκηνή. Το μόνο αρνητικό που μπορώ να επισημάνω είναι ότι χρειάζονται λίγη δουλειά στα προ ηχογραφημένα MIDI τους. Αν το βελτιώσουν αυτό, είναι ξεκάθαρο δεκάρι. Well done, Eyesever!
SETLIST:
Before Rebirth
Garden of Eden
Eternal Shadow
Stitch (διασκευή Wage War)
To Hell and Beyond
Transcendence
Holy War (διασκευή Thy Art Is Murder)
⸻
IT WAS INAPPROPRIATE

Το απόλυτο emo revival. Αισθητικά με ταξίδεψαν στο 2008, τότε που το ηλεκτρονικό στοιχείο δεν είχε ακόμη κυριαρχήσει στις παραγωγές. Ακολουθούν μια old school γραμμή, τόσο συνθετικά όσο και ηχητικά, με τρομερό όγκο στον ήχο τους. Ο frontman, Πέτρος, παρουσίασε ποικιλία screams (high-pitch, fry, growl, inhale), δείχνοντας ότι έχει δουλέψει σοβαρά την τεχνική του.
Ο δεύτερος τραγουδιστής και κιθαρίστας, Άριστος, έκανε φιλότιμες προσπάθειες. Το να παίζεις και να τραγουδάς ταυτόχρονα δεν είναι εύκολο, οπότε αξίζει extra credit. Ο έτερος κιθαρίστας,

Νίκος, είχε ολοκληρωμένο πακέτο σκηνικής παρουσίας και απαιτητικού παιξίματος. Η μπασίστρια, Ryan, έδωσε μια εναλλακτική ενέργεια στο σχήμα, με πιο pop-rock ύφος στο παίξιμό της που ταίριαξε όμορφα.
Ο drummer, Αχιλλέας, είχε δύναμη και ταχύτητα.
Συνολικά, καλό performance, απλώς ένιωσα ότι κάτι έλειπε συνθετικά. Ίσως θα ήθελα λίγη περισσότερη δημιουργικότητα και όχι μόνο πιστή αναπαραγωγή επιρροών. Με αγάπη.
Γενικά, πρόκειται για ένα δημοφιλές σχήμα, καθώς συγκεντρώθηκε αρκετός κόσμος όταν ανέβηκαν στη σκηνή. Έκαναν και ντουέτο με τη Maria Killjoy, η οποία μας θύμισε έντονα το 2009 και τη σκηνή του Deathlicious.
SETLIST:
Everywhere I Go
3o
Romance Intense
10
Ghost In The Mirror (ft. Maria Killjoy)
Sky
No Pity For A Coward
⸻
MY FINAL GROUND

Θα ξεκινήσω ψύχραιμα: τι καταπληκτικός frontman ο Βασίλης! Άψογα cleans, δουλεμένη head voice τεχνική με raspy vocals γεμάτα μελωδικότητα και δυναμική. Έχει πολύ καλή έκταση και χαρακτήρα – κάτι που δυστυχώς δεν συναντάμε συχνά στη metalcore σκηνή. Και γι’ αυτό ξεχωρίζουν ορισμένες μπάντες.
Η μπάντα μίλησε για θέματα ψυχικής υγείας, για δυσκολίες και υπέρβαση. Είναι σημαντικό όταν οι μουσικοί θίγουν τέτοια ζητήματα και περπατούν σε δύσκολα μονοπάτια.
Τα pre-recorded samples έδεσαν όμορφα με το σύνολο, αν και θα τα ήθελα πιο γεμάτα – δεν αρκούν μόνο ένα-δύο synths.
Ο κιθαρίστας Ευάγγελος έπαιξε με ψυχή και έδωσε την αίσθηση διαφορετικών επιρροών· όταν γίνεται καλό blend, η μπάντα ανεβαίνει επίπεδο. Αξιολογότατος και ο μπασίστας Ιάκωβος, με γεμάτο ήχο – ίσως το πιο γεμάτο μπάσο της βραδιάς.
Ο drummer Τάσος έδειξε εμπειρία και μέτρο, με δυνατές αλλά και πιο soft στιγμές. Έκαναν και διασκευή Breaking Benjamin με feature τον κιθαρίστα Κωνσταντίνο. Πώς να μην τους αγαπήσεις μετά;
Great performance, guys.
SETLIST:
Intro
Crownfall
Shatter Me
Ascension
Dance With The Devil (cover)
Buttercup
Holy Roller (cover)
⸻
SPITBACK

Οι Spitback είναι λατρεία. Από το 2003 στον χώρο. Παλιές καραβάνες, έμπειροι μουσικοί, αλλά καθόλου κουρασμένοι. Σαν να δημιουργήθηκαν χθες – και δίνουν την εντύπωση ότι θα είναι εδώ για πολλά ακόμη χρόνια. Το εύχομαι, γιατί έχουν πολλά να πουν μέσα από τη μουσική τους.
Έδωσαν ένταση και το απολαύσαμε όλοι. Ο Πάνος είναι πολύ δυνατός τραγουδιστής, με στυλ, εξαιρετικό ηχόχρωμα και επαγγελματική παρουσία ως frontman.
Ο Δημήτρης στο μπάσο είναι γκρουβάτος και απόλυτα μεταλλάς. Ξεχώρισα το «One2Seven», που ανέδειξε τις early 2000s επιρροές τους και το blend με τη σύγχρονη «μοντερνιά» που συνεπαίρνει κάθε μεταλόπαιδο. Έχουν εξελιχθεί όμορφα μέσα στα χρόνια και, με όλο το θάρρος, δεν τους λείπει απολύτως τίποτα.

Άψογος drummer ο Χρήστος. Άψογος κιθαρίστας ο Γιώργος, με έντονο nu-metal στοιχείο. Ο ήχος τους ήταν εξαιρετικός, παρά κάποιες μικρές αστοχίες που πιθανόν οφείλονταν στον χώρο. Απέδειξαν μέσα από το setlist τους ότι ξέρουν ακριβώς πού κινούνται. Μπράβο, παιδιά!
SETLIST:
Intro
Facecdown
Life Is Killing Me
Inside
One2Seven
Freefall
Syndrome
Feed
Out Of Me
No I’m Not Again
Scratch The Surface
Skin Cold
Curse Of Everything
⸻
Συνολικά, ήταν μια βραδιά γεμάτη νοσταλγία. Είναι όμορφο να μην ξεχνάμε από πού ερχόμαστε. Αυτή η μουσική, που μεγάλωσε και διαμόρφωσε μια ολόκληρη γενιά millennials, έχει αφήσει ανεξίτηλο αποτύπωμα μέσα μας. Κάτι η μουσική, κάτι τα ανεκπλήρωτα όνειρα της νιότης, κάτι η μικρή Κωνσταντίνα που έβαζε τέρμα τα ακουστικά της γυρνώντας από το φροντιστήριο, μας κάνουν να πιστεύουμε ότι οφείλουμε να κρατάμε αυτή τη σκηνή ζωντανή.
Σας ευχαριστούμε που την κρατάτε ζωντανή, Sharka, Eyesever, It Was Inappropriate, My Final Ground, Spitback.





