Γράφει: Κωνσταντίνα Δαμιανίδου
Δεύτερο live back to back μέσα σε μία εβδομάδα και πραγματικά δεν μπορώ να χορτάσω όμορφες μουσικές και δυνατές ερμηνείες. Αυτή τη φορά η στάση ήταν στο Ilion Plus για την παρουσίαση δίσκου των Misty Route, σε μια βραδιά που από την αρχή έδειχνε ότι θα έχει ενδιαφέρον και ένταση.
BLACK STONE MACHINE
Το live άνοιξαν οι Black Stone Machine, μια μπάντα που έχει ήδη στο ενεργητικό της δύο EP και ένα άλμπουμ. Με έντονη stoner ενέργεια και βαρύ, γεμάτο ήχο, έδωσαν μια δυναμική εκκίνηση σε ένα πολυαναμενόμενο live. Από τα πρώτα λεπτά φάνηκε ότι πρόκειται για δεμένη μπάντα, με ξεκάθαρη κατεύθυνση και άποψη.
Ιδιαίτερη εντύπωση μου έκανε ο κιθαρίστας με την Jackson V κιθάρα, ο οποίος δεν έμεινε στα αναμενόμενα. Το παίξιμό του είχε χαρακτήρα και λεπτομέρεια, ενώ ο ήχος του ήταν εξαιρετικά δουλεμένος.
Στα τύμπανα, ο Δημήτρης απέδειξε για ακόμη μια φορά γιατί θεωρείται σταθερή αξία. Όσα χρόνια κι αν τον βλέπω σε διαφορετικά σχήματα, καταφέρνει πάντα να αποδίδει με συνέπεια και δύναμη. Ο μπασίστας είχε στιβαρή παρουσία και κράτησε σωστά τη βάση του ήχου, ενώ ο τραγουδιστής-κιθαρίστας Αλέξ ανέλαβε έναν απαιτητικό διπλό ρόλο. Τα ρυθμικά μέρη που έπαιζε ήταν απαιτητικά και ταυτόχρονα τραγουδούσε με άνεση και καθαρότητα. Αυτό δεν είναι καθόλου δεδομένο και αξίζει να τονιστεί. Η χροιά του μου θύμισε σε σημεία τον Bruce Springsteen, κάτι που έδωσε μια ιδιαίτερη ταυτότητα στο σύνολο.
Ξεχώρισα το “Bounty Hunter”, το οποίο και έκλεισε το set τους με τον καλύτερο τρόπο.
Αν έπρεπε να σημειώσω κάτι για βελτίωση, θα έλεγα ότι η σκηνική παρουσία μπορεί να εξελιχθεί λίγο ακόμη. Κατανοώ πλήρως τους περιορισμούς των ελληνικών σκηνών, αλλά αυτό το είδος προσφέρεται για πειραματισμούς και περισσότερη κίνηση. Συνολικά, μια πολύ καλή αρχή για τη βραδιά και σίγουρα μια μπάντα που θα ήθελα να ξαναδώ για να έχω πιο ολοκληρωμένη εικόνα.
SETLIST
Intro
JAGUAR FEVER
NO BACK UP PLAN
RAGING BULL
CROSSROADS
HOUSE OF LIES
REBEL UTOPIA
RICKENBASTARD 4004
THE GUILD OF BLACK
ROCK BOTTOM
BLACK STONE MACHINE
BOUNTY HUNTER
HONEYBADGER
Στη συνέχεια ανέβηκαν στη σκηνή οι Honeybadger, φέρνοντας μαζί τους μια πιο δυναμική και πολυδιάστατη αισθητική. Πατάνε σε stoner βάσεις αλλά ταυτόχρονα έχουν έντονες επιρροές από hard rock των 90s και early 2000s, κάτι που κάνει τον ήχο τους πιο ευέλικτο και ενδιαφέρον.
Κατά τη διάρκεια του set τους ένιωσα ότι υπάρχει ένα σταδιακό “δέσιμο” ανάμεσα στα διαφορετικά στοιχεία των συνθέσεών τους. Δεν ξέρω αν είναι πλήρως συνειδητή επιλογή ή κάτι που προκύπτει οργανικά, αλλά σε κάθε περίπτωση λειτουργεί υπέρ τους. Δημιουργείται ένα blend που δίνει ταυτότητα στη μπάντα.
Ο κιθαρίστας τους, χαρακτηριστικός και αναγνωρίσιμος με τα πουκάμισά του, μου θύμισε έντονα stoner και blues επιρροές στο παίξιμό του. Αυτό έδωσε μια πολύ ωραία χροιά στον ήχο τους. Ο μπασίστας και ο ντράμερ είχαν εξαιρετική χημεία και φάνηκε ότι επικοινωνούν άμεσα μεταξύ τους πάνω στη σκηνή. Ο τραγουδιστής, που σε κάποια κομμάτια ανέλαβε και δεύτερο ρόλο, διαθέτει μια βαθιά, βαρύτονη φωνή με τεχνική και έλεγχο. Τα γυρίσματά του ήταν προσεγμένα και οι γραμμές του δυναμικές, χωρίς υπερβολές. Παρότι δεν είναι είδος που έχω μελετήσει σε βάθος, μπορώ να αναγνωρίσω την προσπάθεια και την ποιότητα που υπάρχει.
Το κομμάτι “Filth” ξεχώρισε αμέσως. Είναι από αυτά που σου μένουν και σίγουρα θα το προσθέσω στις επιλογές μου.
Αν έπρεπε να βρω κάτι αρνητικό, θα ήταν μια σχετική στατικότητα στη σκηνή. Είναι καθαρά θέμα γούστου, αλλά σε ένα live υπάρχει πάντα η προσδοκία για περισσότερη κίνηση και αλληλεπίδραση. Συνολικά όμως, η εντύπωση που άφησαν ήταν θετική και ουσιαστική.
SETLIST
JOKE
THROUGH HELL
THAT FEEL
GOOD 4 NOT
LAURA
CRAZY RIDE
WOLF INTRO
HATE
PANIC
FILTH
GREEN
MISTY ROUTE
Και φτάνουμε στο τέλος της βραδιάς, με τους διοργανωτές και headliners Misty Route, οι οποίοι για ακόμη μια φορά δεν απογοήτευσαν. Με δύο δίσκους πλέον στο ενεργητικό τους, η βραδιά ήταν αφιερωμένη στην παρουσίαση του δεύτερου άλμπουμ τους, “ETHOS”.
Η μπάντα δείχνει ξεκάθαρα ότι λειτουργεί με σεβασμό και αγάπη για αυτό που κάνει. Υπάρχει μια ειλικρίνεια στον τρόπο που προσεγγίζουν τη μουσική τους, κάτι που φαίνεται τόσο στη σκηνή όσο και στη συνολική τους παρουσία. Έδωσαν το 100% σε ένα live που δύσκολα θα ξεχαστεί.
Στα τύμπανα, ο Κώστας Καλούδης ήταν εντυπωσιακός. Καταφέρνει να κάνει τα πάντα να φαίνονται εύκολα, ενώ στην πραγματικότητα είναι εξαιρετικά απαιτητικά. Ο ήχος του ήταν καθαρός και δυνατός, και κάθε χτύπημα είχε παρουσία. Ο Γιώργος στο μπάσο απέδειξε πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος του σε ένα τρίο. Καταφέρνει να γεμίζει τον ήχο και να ισορροπεί ανάμεσα στο ρυθμικό και το μελωδικό στοιχείο, δένοντας ιδανικά τη συνολική εικόνα. Ο Λευτέρης, σε διπλό ρόλο κιθάρας και φωνής, ήταν εξαιρετικός. Παίζει σύνθετα μέρη ενώ τραγουδάει με ακρίβεια και ένταση, χωρίς να χάνει τον έλεγχο. Είναι ένας δυναμικός κιθαρίστας με ξεκάθαρη άποψη και ενδιαφέρουσες ιδέες.
Η ατμόσφαιρα που δημιουργούν είναι σχεδόν μυστικιστική και φαίνεται ότι πλησιάζουν όλο και περισσότερο σε αυτό που έχουν στο μυαλό τους. Αν υπάρχει μια σκέψη για το μέλλον, είναι να συνεχίσουν να εξελίσσουν το show τους με την ίδια αποφασιστικότητα.
Η ανταπόκριση του κόσμου ήταν θερμή και ουσιαστική, κάτι ιδιαίτερα σημαντικό αν σκεφτεί κανείς ότι την ίδια μέρα υπήρχαν πολλές συναυλίες στην Αθήνα. Ξεχώρισα το “The Stage”, που παραμένει αγαπημένο, και το “Blind God”, όπου υπήρχε μια πραγματική κατάθεση ψυχής.
SETLIST
INTRO
LAST NIGHT’S DREAM
HAIL
DICTATOR
THE STAGE
BLIND GOD
BORN WITH A PRICE TAG
FACELESS
NO DESTINATION
COMPASS
THE CORRIDOR
FREEDOM
SWEET REVENGE
Κάποτε είχα ακούσει τον Λευτέρη να λέει ότι αυτή η σκηνή είναι καλύτερη όταν στεκόμαστε όλοι μαζί ενωμένοι. Η χθεσινή βραδιά το απέδειξε με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο. Αυτή η ενότητα είναι που μπορεί να πάει τη μουσική πιο μακριά, πέρα από όρια και προσδοκίες. Σας ευχαριστούμε και καλοτάξιδο το “ETHOS”.