Σχολιάζει: ΑΝΤΩΝΗΣ ΞΕΝΑΚΗΣ
Φωτογραφίζει: ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΑΛΟΣΣΗ
Η πρώτη εμπειρία στο Rockstadt Extreme Fest ξεκίνησε με υψηλές προσδοκίες, οι οποίες από νωρίς φάνηκε ότι όχι μόνο θα καλυφθούν, αλλά θα ξεπεραστούν. Το φεστιβάλ, γνωστό για τη δυναμική του παρουσία στον ευρωπαϊκό metal χάρτη από το 2013, απέδειξε από τις πρώτες κιόλας ημέρες τον λόγο της φήμης του.
Η τοποθεσία του μαγευτική, κάτω από το μεσσαιωνικό οχυρό του Rasnov και μέσα στα δάση των Καρπάθιων Όρεων.
Ημέρα 1η
Η πρώτη ημέρα κύλησε ως μια σταδιακή εισαγωγή στον ρυθμό του φεστιβάλ, με τον κόσμο να εξοικειώνεται με τον χώρο, τα stages και τη συνολική οργάνωση.
Το ενδιαφέρον επικεντρώθηκε κυρίως στην εμπειρία του χώρου και στη ροή των εμφανίσεων, με τη διοργάνωση να δείχνει από νωρίς την προσοχή της στη λεπτομέρεια. Οι υποδομές, τόσο στα bars όσο και στο φαγητό, λειτούργησαν άψογα, ενώ η πρόσβαση ανάμεσα στα stages ήταν εύκολη και λειτουργική.
Η πρώτη ημέρα λειτούργησε ουσιαστικά ως “ζέσταμα”, προετοιμάζοντας το κοινό για την ένταση που θα ακολουθούσε.


Ξεκίνημα με τους Night Demon του Jarvis Leatherby και το παραδοσιακό τους oldschool Heavy Metal και στην συνέχεια Slomosa και Green Lung με τα βαριά και αργόσυρτα heavy riffs τους.



Σημαντικό ενδιαφέρον απέκτησε η εμφάνιση των Midnight με το καταιγιστικό Thrash n’ Roll τους όπου μας έβαλαν για τα καλά στο κλίμα των συναυλιακών ημερών που θα ακολουθούσαν.

Ημέρα 2ηΑργότερα οι Demolition Hammer δεν άφησαν τίποτα όρθιο στο Brasov Stage παίζοντας το ακραίο παλιακό Thrash Metal τους και εν συνεχεία Emperor, Mastodon και Machine Head ρήμαξαν οτιδήποτε άφησαν οι προηγούμενοι.
Τέλος, γνωρίσαμε και το συγκρότημα Witch Club Satan, ένα all female band, που ως concept ήταν οι επικλήσεις στον σατανά, ντυμένες με…τίποτα….

Η δεύτερη ημέρα ανέβασε αισθητά τον πήχη, τόσο σε επίπεδο ενέργειας όσο και σε επίπεδο εμφανίσεων.
Οι 1914 ήταν το πρώτο act που είδαμε στην Andrian Rugina Stage με το όλο concept να σε παραπέμπει στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η συνέχεια ανήκε στους Wolfheart, ένα φιλανδικό μελωδικό death metal συγκρότημα, το οποίο έχει έντονο το ελληνικό στοιχείο καθώς ο κιθαρίστας της μπάντας είναι ο δικός μας Βαγγέλης Καρζής και στο μπάσο, ως session, ο Σωτήρης Sverd.

Λίγο αργότερα οι Orange Goblin, οι οποίοι πραγματοποίησαν μια ιδιαίτερα δυνατή εμφάνιση, επιβεβαιώνοντας την εμπειρία τους στη σκηνή και τη σταθερότητά τους ως live μπάντα.

Στη συνέχεια, στο τρίτο stage (Andrei Calmuc), οι Exhorder παρουσίασαν ένα πλήρες set, καλύπτοντας τη δισκογραφία τους, με έμφαση στο εμβληματικό Slaughter in the Vatican. Η εμφάνισή τους κινήθηκε σε υψηλά επίπεδα, ικανοποιώντας τόσο τους παλιούς όσο και τους νεότερους ακροατές.
Μετά από ένα σύντομο διάλειμμα στα main stages, όπου δόθηκε η ευκαιρία για ξεκούραση και παρακολούθηση από απόσταση, το πρόγραμμα συνεχίστηκε με τους Obituary. Η εμφάνισή τους ξεχώρισε για την ένταση και τη συμμετοχή του κοινού, με το mosh pit να βρίσκεται σε διαρκή κίνηση.

Η εμπειρία στο pit ήταν ιδιαίτερα έντονη, με crowd surfing και συνεχόμενη αλληλεπίδραση, επιβεβαιώνοντας τη δυναμική της μπάντας στο live περιβάλλον.
Ακολούθησαν οι While She Sleeps, τους οποίους παρακολουθήσαμε από πιο χαλαρή θέση, με το set τους να χαρακτηρίζεται από καλή απόδοση και συνοχή.
Κατά τη διάρκεια της ημέρας σημειώθηκε αλλαγή στο line-up, με τους Madball να αλλάζουν θέση με τους Throne, δίνοντας στους τελευταίους τη δυνατότητα να εμφανιστούν μπροστά σε μεγαλύτερο κοινό. Η εμφάνισή τους αποδείχθηκε ιδιαίτερα δυναμική.


Το κλείσιμο της δεύτερης ημέρας ανήκε στους Gojira, οι οποίοι παρουσίασαν ένα εντυπωσιακό show, με έντονη σκηνική παρουσία, φωτιά και υψηλή ένταση, επιβεβαιώνοντας τη φήμη τους ως ένα από τα κορυφαία live acts.

Ημέρα 3η
Η τρίτη ημέρα ξεκίνησε πιο αργά, με την άφιξη στον χώρο να γίνεται το μεσημέρι, χάνοντας τα πρώτα acts της ημέρας.
Η αρχή έγινε με τους Harakiri for the Sky, οι οποίοι προσέφεραν μια αξιοπρεπή εμφάνιση, θέτοντας τον τόνο για τη συνέχεια.

Ακολούθησε μια περιήγηση στον χώρο του φεστιβάλ, με επίσκεψη στα stands και τα περίπτερα, επιβεβαιώνοντας για ακόμη μία φορά το υψηλό επίπεδο οργάνωσης.
Στη συνέχεια, οι Septicflesh εκπροσώπησαν δυναμικά την ελληνική σκηνή, σε μια σταθερά ποιοτική εμφάνιση.

Ακολούθησαν οι Wind Rose, οι οποίοι ξεχώρισαν για τη διαδραστικότητα και το χιούμορ τους, με το κοινό να ανταποκρίνεται έντονα. Το crowd surfing έφτασε σε ακραία επίπεδα, με χαρακτηριστική στιγμή τη “βάρκα” που πέρασε πάνω από το κοινό.

Στη συνέχεια, οι Alestorm διατήρησαν το κλίμα διασκέδασης, με ένα set βασισμένο στη θεματολογία του party και της μπύρας, προκαλώντας έντονη συμμετοχή από το κοινό.

Η tribute εμφάνιση των Blood Fire Death αποτέλεσε μία από τις πιο ιδιαίτερες στιγμές της ημέρας, αποδίδοντας φόρο τιμής στον Quorthon. Η παρουσία guests όπως ο Nergal και ο Hellbutcher ενίσχυσε ακόμη περισσότερο την εμπειρία.
Ακολούθησε ο Kerry King, σε μια εμφάνιση που δεν εντυπωσίασε συνολικά, ωστόσο το κλείσιμο με κομμάτια των Slayer, όπως Raining Blood και Black Magic, αποτέλεσε highlight.

Το κλείσιμο της ημέρας ανήκε στους Electric Callboy, οι οποίοι μετέτρεψαν τη σκηνή σε ένα μεγάλο πάρτι, προσφέροντας ένα από τα πιο διασκεδαστικά sets του φεστιβάλ.

Η έντονη κούραση, ωστόσο, οδήγησε σε πρόωρη αποχώρηση, με αποτέλεσμα να χαθούν οι εμφανίσεις των Primordial και Hellbutcher.
Ημέρα 4η
Ύστερα από την ένταση και την κούραση της τρίτης μέρας, η τέταρτη μας βρήκε ξανά μέσα στη δράση, με ιδανικό ξεκίνημα στο μικρό stage. Οι Wolfbrigade παρέδωσαν ένα καταιγιστικό σαραντάλεπτο σετ, δίνοντας τον τόνο από νωρίς και αφήνοντάς μας άφωνους.


Στη συνέχεια, παραμείναμε στο Andrei Calmuc stage για να δούμε τους Discharge, οι οποίοι με ένα δυνατό 45λεπτο απέδειξαν γιατί θεωρούνται θρύλοι του είδους.


Μετά από αυτό το δυνατό δίδυμο, κάναμε ένα απαραίτητο διάλειμμα, κατεβαίνοντας προς τα main stages, όπου το catering ήταν για ακόμη μια φορά εξαιρετικό, με πολλές επιλογές και υψηλή ποιότητα. Από μακριά απολαύσαμε χαλαρά εμφανίσεις από μπάντες όπως οι Krisiun, Aura Noir, Ensiferum και Kataklysm, απολαμβάνοντας τη μουσική με μια πιο άγρια διάθεση.


Το βράδυ επιστρέψαμε στο μικρό stage για τους Bane, οι οποίοι παρέδωσαν ένα αυθεντικό, κλασικό αμερικάνικο hardcore σετ. Το κοινό ανταποκρίθηκε με τρομερή ένταση και ενέργεια, σε μια εμφάνιση που δεν άφησε τίποτα όρθιο.

Αμέσως μετά, οι Dark Angel έφεραν το παλιό, παραδοσιακό Thrash Metal ήχο τους, ισοπεδώνοντας τα πάντα στο πέρασμά τους με τον χαρακτηριστικό τους ήχο.


Το κλείσιμο της ημέρας ανήκε στους Carpenter Brut, οι οποίοι με το εκρηκτικό cyberpunk/synthwave show τους γέμισαν τον χώρο με φώτα, χρώματα και ασταμάτητο ρυθμό. Ήταν ένα πραγματικό πάρτι κλείνοντας με την επική διασκευή στο Maniac.

Εξουθενωμένοι αλλά γεμάτοι εικόνες και ενέργεια, πήραμε τον δρόμο της επιστροφής για ξεκούραση.
Ημέρα 5η (Τελευταία)
Η τελευταία μέρα μας υποδέχτηκε με μουντό καιρό, χωρίς όμως να επηρεάζει καθόλου τη διάθεσή μας. Μπήκαμε στον χώρο το μεσημέρι, έτοιμοι να ζήσουμε το μεγάλο φινάλε.
Ξεκινήσαμε με τους Party Cannon, οι οποίοι παρέδωσαν ένα ακραίο grindcore/slam set, αλλά με έντονο χιουμοριστικό χαρακτήρα. Με πολύχρωμες ταμπέλες, φουσκωτά και συνεχή αλληλεπίδραση με το κοινό, κατάφεραν να δημιουργήσουν ένα από τα πιο διασκεδαστικά sets του φεστιβάλ. Ο ήλιος βγήκε, η θερμοκρασία ανέβηκε και οι σεκιουριτάδες άρπαξαν τις μάνικες και μας έβρεχαν με νερό.

Στη συνέχεια, οι Dope έφεραν μια πιο βαριά ατμόσφαιρα, με έντονα doom και heavy στοιχεία, ανεβάζοντας τη θερμοκρασία της ημέρας.
Λίγο αργότερα, οι Agnostic Front ανέβηκαν στη σκηνή και παρέδωσαν ένα καταπληκτικό σετ, γεμάτο κομμάτια από όλη την καριέρα τους, με το κοινό να συμμετέχει ενεργά σε κάθε στιγμή.

Η ένταση συνέχισε να ανεβαίνει με τους Bloodbath και Dying Fetus, οι οποίοι έδωσαν ασταμάτητο death metal, χωρίς ανάσα.

Και κάπως έτσι, φτάσαμε στο μεγάλο φινάλε με τους Sepultura. Με ένα set γεμάτο classics όπως Inner Self, Desperate Cry, Arise, Territory και Roots Bloody Roots, κατάφεραν να δώσουν το ιδανικό κλείσιμο στο φεστιβάλ, αφήνοντας το κοινό σε παραλήρημα.

Για πρώτη μας φορά στο Rockstadt Extreme Fest, η εμπειρία ξεπέρασε κάθε προσδοκία.
Ένα εξαιρετικά οργανωμένο φεστιβάλ, με μεγάλη έμφαση στην άνεση του κόσμου, με άψογες υποδομές σε φαγητό, μπαρ και stages, αλλά και ένα line-up που κάλυπτε κάθε γούστο.
Το 2026 θα βρει το Rockstadt Extreme Fest σε νέο χώρο, πιο μακρία από το οχυρό του Rasnov αλλά πιο κοντά στην πόλη του Brasov. Μεγαλύτερος χώρος, αυτόνομος και είμαστε πολύ περίεργοι να τον δούμε και από κοντά.
Μια εμπειρία που σίγουρα θα μείνει αξέχαστη.
Τα λέμε ξανά το 2026. 🔥

