BAD NERVES /w ROYAL ARCH & KROTALIAS live at GAGARIN 205

Spread the love

Γράφει: Μαριαλένα Μπαλταδώρου | Φωτογραφίες: Μαλένα Λιώση

Με το καλωσόρισμα της άνοιξης, καλωσορίσαμε και τους Bad Nerves/Krotalias/Royal Arch την Παρασκευή 6 Μαρτίου στο Gagarin. Αν και δεν τους είχα ξανακούσει, ήταν ένας συνδυασμός από μπάντες με ήχο κυρίως punk, και σίγουρα μια καλή ιδέα για να δεις live Παρασκευή βράδυ και να μπει ο Μάρτιος δυναμικά. Την ίδια ιδέα είχαν και άλλοι από ό,τι φάνηκε, καθώς η προσέλευση ξεκίνησε χαλαρή για την πρώτη ώρα, αλλά ολοένα και μεγάλωνε.

ROYAL ARCH

Στη σκηνή ανέβηκαν πρώτοι οι Royal Arch, μια αθηναϊκή μπάντα με πέντε μέλη (Ηλίας Μασρί (φωνή), Νίκος Κόκκινος (κιθάρα), Ορέστης Λουκάς (μπάσο), Ηλίας Κόκκινος (ντραμς) και Βασίλης Δούσης (κιθάρα), που κινούνται στα μονοπάτια του indie rock σε αρκετά pop – rock και εύληπτο ύφος, έχοντας κάποιες post punk επιρροές. Έχει κυκλοφορήσει εδώ και ένα χρόνο το άλμπουμ τους με τίτλο Love & Terror (2025) και είναι γενικώς μια μπάντα ενεργή.

Aν και υπήρχε η αμηχανία του ανοίγματος, με τα δύο πρώτα κομμάτια (Teenage dream & No grace) η πενταμελής μπάντα έδωσε την έναρξη της μουσικής βραδιάς. Παρότι η προσέλευση ήταν ακόμη πιο χαλαρή, υπήρχε ταυτόχρονα μια μερίδα του κοινού που είχε έρθει από νωρίς, για να ακούσει και τους Royal Αrch. Και η μπάντα το ανταπέδωσε, καθώς ο frontman έδωσε τον καλύτερο του εαυτό για να ζεστάνει το κοινό.

Ακολούθησε το Glittering light, σε λίγο πιο αργό tempo από την ηχογράφηση και με τη συνοδεία ακουστικής κιθάρας από τον frontman/ τραγουδιστή. Ήταν εμφανής η επαφή της μπάντας με ένα γνώριμο κοινό, στο οποίο και αφιέρωσε το επόμενο κομμάτι. Ο κόσμος φάνηκε να έχει ενεργοποιηθεί από το ζωηρότερο tempo, τη ρυθμική κιθάρα σε indie ύφος, και μπάσο με post- punk επιρροές, του Night after Night.

Σε γενικές γραμμές ήταν μια καλή παρουσία επί σκηνής και ο ήχος τους ήταν καθαρός, με indie προσανατολισμό.

Στα τρία τελευταία κομμάτια (Root of your downfall, Breathing και La Nuit), έγιναν περισσότερο εμφανή τα post punk στοιχεία των Royal Arch, κυρίως με επαναλαμβανόμενα riffs στις κιθάρες, σταθερούς μονότονους ρυθμούς, καθώς και vocals με shoegaze επιρροές, ιδίως στο La nuit, με το οποίο και η μπάντα έκλεισε την εμφάνισή της. Η ατμόσφαιρα δεν ήταν πια τόσο ζωηρή, αλλά πιο νυχτερινή και υπήρχε αλληλεπίδραση της μπάντας με το κοινό, που τραγούδησε με τον frontman κάποια από τα πιο γνωστά ρεφρέν τους. Μάλιστα, στο τελευταίο κομμάτι La Nuit έσβησαν τα φώτα και, μετά από προτροπή του frontman, το κοινό άναψε τους φακούς των κινητών, κλείνοντας έτσι την εμφάνισή τους και δίνοντας τη σκυτάλη στους Krotalias.

SETLIST:

Last teenage dream
No grace
Glittering light
Night after night
Breathing
Root of your downfall
La nuit

Ήμασταν ακόμα στα μέσα της βραδιάς, λίγο μετά τις 21:30. Ο κόσμος που μόλις είχε παρακολουθήσει τους προηγούμενους Royal Αrch, μαζί με τους υπόλοιπους που είχαν φτάσει μόλις στο live, είχαν πια γεμίσει τον χώρο, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα θερμής υποδοχής προς τους επόμενους Krotalias.

KROTALIAS

Οι Krotalias, με τη σειρά τους, δεν άφησαν το κοινό τους παραπονεμένο, καθώς είχαν ετοιμάσει μια δυναμική είσοδο. Ενώ οι τέσσερεις μουσικοί ετοιμάζονταν στη σκηνή, ακουγόταν ένα audio για τις συνήθειες του φιδιού κροταλία. «Ξέρεις γιατί λέγεται κροταλίας; Έχει κομμάτια από παλιό δέρμα στην ουρά του, και όταν θυμώνει αρχίζει να τα κροταλίζει…» κατέληγε το audio, και η εικόνα ενός φιδιού να χτυπάει την ουρά του έγινε ήχος, με ένα δυναμικό intro από ρυθμικά τύμπανα με τονισμούς και σόλο από δύο κιθάρες με σαφή desert punk rock στοιχεία. Ήταν το τραγούδι «Για μια θέση στον ήλιο» με το οποίο οι Krotalias καλωσόρισαν το κοινό τους, που τους υποδέχτηκε τραγουδώντας μαζί τους.

Πρόκειται για συγκρότημα από την Αθήνα που κινείται σταθερά στο χώρο της ανεξάρτητης ελληνικής punk rock σκηνής. Οι Krotalias είναι ενεργοί από το 2014 τόσο παίζοντας live, όσο και με κυκλοφορίες αρχικά κάποιων single/EPs και του album τους με τίτλο «Ο τελευταίος άνθρωπος στη γη» (2020).

Οι Krotalias είχαν την όμορφη άνεση που έχεις όταν γνωρίζεις ότι παίζεις σε ένα κοινό που σε ακολουθεί χρόνια και σε στηρίζει. Ο ήχος τους ήταν καθαρός, η μουσική τους ήταν έντονη και χαρακτηριστική της ελληνικής punk rock σκηνής, και η σύνδεση τους με το κοινό ενεργητική και με δόσεις χιούμορ.

Το παίξιμο τους ήταν δεμένο στη σκηνή, τα tempo τους ήταν γενικά γρήγορα, το μπάσο και τα drums ήταν τονισμένα και energetic. Οι κιθάρες ήταν κυρίως επαναλαμβανόμενα riffs με ζωηρό ύφος. Τα vocals ήταν απλά, με ωραίο γρέζι και σε κομμάτια όπως το «Όσο ανατέλλει ο ήλιος», «Κύματα» εκτός από τον frontman-κιθαρίστα συχνά συμμετείχαν στα φωνητικά και τα άλλα δύο έγχορδα μέλη της μπάντας, δημιουργώντας στόμφο και προκαλώντας το κοινό να συνοδεύσει κι εκείνο με τη σειρά του. Ο στίχος τους είναι ελληνικός, με σαφή προσανατολισμό προς την εργατική τάξη, αλλά και γενικότερα στις σκέψεις, τους φόβους και τις ελπίδες που μπορεί να έχει ένας σύγχρονος άνθρωπος.

Αφού μας τραγούδησαν πως «όποιος ζει με ενοχές πεθαίνει χίλιες φορές», και άλλα τραγούδια του άλμπουμ τους, έπαιξαν την πιο πρόσφατη κυκλοφορία τους σε single με τίτλο «Μου λες», ένα κομμάτι γεμάτο δυναμισμό και catchy μελωδικό ρεφρέν. Προς το τέλος κορυφώθηκε η αλληλεπίδραση της μπάντας με το κοινό που χόρευε και τραγουδούσε στο ρυθμό του «Ο τελευταίος άνθρωπος στη γη». Έκλεισαν με το riff που θυμίζει western από το αγαπημένο «Όταν θα σβήσουν τα φώτα». Ειδικά στα πιο δημοφιλή τους κομμάτια, είχαν παίξιμο καθαρό και κλίμα θερμό, εντός και εκτός σκηνής.

Με λίγα λόγια, οι Krotalias είχαν μια ευχάριστη μουσική παρουσία σε καθαρό punk rock ύφος και τραγουδούσαν στίχους για πράγματα που αγγίζουν το κοινό τους. Αυτά τα στοιχεία δημιούργησαν μια όμορφη και ζεστή αλληλεπίδραση, κράτησαν τον κόσμο ενεργοποιημένο, προετοιμάζοντας κατάλληλα το έδαφος για την επόμενη και τελευταία μπάντα, τους Bad Nerves.

SETLIST:

Για μια θέση στον ήλιο
Χωρίς θεό και αφέντη
Μετά τη βροχή
Δαίμονας
Καταδίκη
Πυρηνικά παιδιά
Μου λες
Όσο ανατέλλει ο ήλιος
Ο τελευταίος άνθρωπος στη γη
Περίστροφο
Κύματα
Όταν θα σβήσουν τα φώτα

Βρισκόμαστε λίγο μετά τις 22:30, όταν μετά από ένα μικρό διάλειμμα ο κόσμος άρχισε να ξαναμαζεύεται, μαζί και με τους πιο αργοπορημένους, που έφτασαν ωστόσο στην ώρα τους για να δουν τους headliners.

BAD NERVES

Οι Bad Nerves είναι βρετανικό πενταμελές συγκρότημα και ξεκίνησαν από το Essex. Λέγεται πώς είναι σαν να έκαναν παιδί οι The Strokes με τους Ramones, που βλέπουμε πως όλο και μεγαλώνει σε φήμη και σε κοινό. Αποτελεί ένα από τα πιο φρέσκα και ανερχόμενα ακούσματα της μοντέρνας punk rock σκηνής, κινούνται σε στυλ Powerpop με στοιχεία RocknRoll & garage Punk Rock και είναι ενεργοί εδώ και μια δεκαετία. Έχουν βγάλει δύο album, το ομώνυμο Bad Nerves (2020) και το τελευταίο τους με τίτλο Still Nervous (2024), από την Loosegroove Records, το label του κιθαρίστα των Pearl Jam. Παίζουν συχνά σε tour, με δυνατό live performing. Το ήδη ζεσταμένο κοινό περίμενε λοιπόν να τους ακούσει.

Η αναμονή δεν κράτησε πολύ, καθώς με το δυναμικό intro του «Baby drummer» οι Bad Nerves ξεκίνησαν κάνοντας εξαρχής αισθητή την παρουσία τους. Συνέχισαν εξίσου δυναμικά, με γεμάτο και δεμένο παίξιμο επί σκηνής, pop ανεβαστικές μελωδίες με crunchy κιθάρες που δεν σε άφηναν αδιάφορο. Ιδιαίτερα σε κομμάτια όπως το «Palace» και στο «Electric 88» , η επαφή με το κοινό ήταν έντονη.

O ήχος τους ήταν γενικώς φροντισμένος, τα tempo τους ήταν γρήγορα, με πολλά cymbals και μια ωραία φασαρία στα drums αλλά και στις κιθάρες, ενώ κάποιες μελωδίες και solo τους έχουν πινελιές βρετανικού rock n roll, κάνοντας τα τραγούδια τους αρκετά hooky. Από την άλλη, το performing ήταν δραστήριο, ιδίως από τον frontman Bobby Nerves και τον κιθαρίστα William Phillipson, η αισθητική των οποίων θύμιζε ροκ σταρ των ‘70s. Και οι δύο, όπως και ο Samuel Thompson στα drums, ήταν ακούραστοι.

Γενικώς υπήρχε κέφι και ενέργεια από τους Bad Nerves επί σκηνής, και ένα κοινό που ήξερε να ακολουθήσει. Η εναλλαγή μεταξύ των τραγουδιών ήταν άμεση και γρήγορη, πράγμα που βοηθούσε στο να σε κρατάει ενεργοποιημένο.

Από την άλλη, δεν έλειψαν και κομμάτια με λίγο πιο νοσταλγικό ύφος, πάντα σε punk rock ρυθμούς, όπως το «Radio Punk» και «Television». Η μουσική αυτή συνδιαλλαγή έγινε συχνά και λεκτική από τον frontman. Ήταν άλλωστε η δεύτερη φορά που έχουν επισκεφθεί το αθηναϊκό τους κοινό, το οποίο και ευχαρίστησαν στα μέσα του live. Το κλίμα πυροδοτήθηκε ξανά όταν έπαιξαν το «USA», αλλά και το -όπως μας είπαν- πιο γρήγορο κομμάτι τους, το «Antidote».

Η βραδιά πλησίαζε προς το τέλος της. Επειδή όμως ο κόσμος ήθελε κι άλλο, επανεμφανίστηκαν με ένα πολύ δυναμικό παίξιμο για τα τελευταία τέσσερα κομμάτια. Ιδίως στο «Loner» έγινε κι ένα μικρό pit, ενώ η ενέργεια κορυφώθηκε με το γλυκό ρεφρέν του «Can’t be mine».

Για να πάρει κανείς μια γεύση από τον live ήχο τους, αλλά και γενικώς από το performing τους, αξίζει να ανατρέξει σε ανεβασμένο υλικό από το περσινό τους live στο Electric Castle, αλλά και να ακούσει το Alive In London (2023), ένα release από τα πιο αγαπημένα κομμάτια του πρώτου album τους, live ηχογραφημένα από το πρώτο τους sold-out tour.

Τα μέλη των Bad Nerves είναι: Bobby Nerves (vocals), William Phillipson (κιθάρα), James Mattock (κιθάρα), Samuel Thompson (drums), and Jonathan Poulton (μπάσο).