Γράφει: Κωνσταντίνος Τολιόπουλος | Φωτογραφίες: Αγγελική Μπρέγιαννη
Πέμπτη βράδυ , βράδια μυσταγωγίας και ατμόσφαιρας , μια δύσκολη , καθημερινή μέρα για ένα live, Μπορεί να μην ήμασταν πολλοί ωστόσο η ένταση που επικράτησε ήταν ανεπανάληπτη . Παρ όλα αυτά βρεθήκαμε στο θρυλικό χώρο του ΑΝ Club ,για μια βραδιά αφιέρωμα στην ακραία τοπική σκηνή.
Ήταν περίπου 21:15 όταν τα φώτα χαμήλωσαν και στην σκηνή υποδεθήκαμε τους Eldingar. Για μια φορά ακόμα απέδειξαν τι σημαίνει ελληνικό black metal. Επιθετικά riffs, έντονα thrash/death περάσματα και δεν έλειψαν φυσικά οι παγανιστικές folk μυσταγωγίες που συνέθεσαν ένα σετ που δεν άφησε περιθώρια αμφισβήτησης.
Με κάθε εμφάνιση δείχνουν όλο και πιο δεμένοι , όλο και πιο έτοιμοι για το επόμενο βήμα-και δεν θα αργήσει η στιγμή να τους δούμε σε κάποιο μεγάλο φεστιβάλ.
Η Δισκογραφική τους πορεία αποτυπώνει ξεκάθαρα αυτήν την εξέλιξη, με δυο κυκλοφορίες που αναδεικνύουν τόσο την ωμή black metal πραγματικότητα όσο και την πιο ατμοσφαιρική πλευρά τους. Έχουν σταθερό ήχο που ισορροπεί ανάμεσα στην παράδοση του ελληνικού black metal και σε σύγχρονες επιρροές του χώρου
Θεματικά, κινούνται έντονα γύρω από τον παγανισμό, ελληνική μυθολογία, τη φύση ως πνευματική οντότητα, αλλά και την εσωτερική αναζήτηση και την πολεμική υπέρβαση. Οι στίχοι τους διαπνέονται από μια μυστικιστική διάθεση, συχνά με επικές αφηγήσεις και συμβολισμούς που ενισχύουν την τελετουργική διάσταση της μουσικής τους.
Συνδυάζοντας παράδοση και επιθετικότητα, οι Eldingar δεν αποτελούν απλώς μια ακόμα μπάντα της σκηνής, αλλά ένα σχήμα που φαίνεται αποφασισμένο να αφήσει το δικό του αποτύπωμα στο σύγχρονο ελληνικό black metal.
Δισκογραφία: Maenads(2021) | Lysistrata(2024)
SETLIST
1.Ares
2.Where to stand
3.Therasia
4.Trauma
5.Ode
Το κοινό είχε ήδη άρχισε να ζεσταίνεται για το επόμενο act της βραδιάς .
Η έναρξη των Ζakula ήταν μια ξεκάθαρη δήλωση προς τους fans του death/thrash ιδιώματος. Πρώτη φορά τους έβλεπα ζωντανά και οφείλω να παραδεχτώ πως παρέδωσαν μαθήματα ενεργείας . Επιθετικά riffs, διαστημικά solo(κυριολεκτικά και μεταφορικά)που ξέφευγαν από τα στενά όρια του είδους, έντονη θεατρικότητα που σε στιγμές σε έκανε να νιώθεις ότι παρακολουθείς κινηματογραφική σκηνή και ένας ωμός ακατέργαστος ήχος που σε χτυπούσε στο στήθος
Δεν άφησαν περιθώρια αμφιβολίας είχαν έρθει για να επιβληθούν
Η δισκογραφια αποτυπωνει ακριβως αυτην την φιλοσοφια.Οι Zakula κινουνται με αξονα την ταχυτητα, τα κοφτα thrash περασματα και τα death ξεσπασματα ,χωρις να φοβουνται να ενσωματωσουν πιο τεχνικα η ατμοσφαιρικα στοιχεια. Στις δυο κυκλοφοριες ZAKULA(2021) και White Forest Reign Lullabies(2024) μας εδειξαν μια μπαντα εξελισσομενη, που σκληραινει τον ηχο της και ταυτοχρονα διευρυνει το ηχητικο της οπλοστασιο
Θεματικά, ακουμπούν σε δυστοπικές αφηγήσεις, κοινωνική παρακμή, υπαρξιακό σκοτάδι και εσωτερική σύγκρουση, με μια έντονη sci-fi αισθητική που εξηγεί και τα «διαστημικά» τους ξεσπάσματα επί σκηνής. Οι στίχοι και η σκηνική τους παρουσία λειτουργούν συμπληρωματικά, δημιουργώντας ένα σύνολο που δεν περιορίζεται απλώς στη μουσική, αλλά χτίζει εμπειρία.
SETLIST
1.Olethros
2.Lunatic
3.White forest
4.Fractals
5.Atmos
6.Ton 618
7.Children of haze
Κλείνοντας τη βράδια ,τη σκυτάλη παίρνουν οι μαγικοί ΟKWAHO
Τι στο διάολο συμβαίνει με τη doom/sludge σκηνή στην Ελλάδα; Ωμό υλικό, black πινελιές, harsh φωνητικά που σου σηκώνουν την τρίχα και μπάσο που σε διαπερνά , ατμόσφαιρα που σε πνίγει και riffs αργά και δολοφονικά.
Κανονικό διαμάντι της sludge το νέο υλικό τους.
Η δισκογραφία τους, παρότι ακόμα συμπαγής και χωρίς περιττές κινήσεις, δείχνει ξεκάθαρα τη στόχευση: λίγες αλλά ουσιαστικές κυκλοφορίες, με έμφαση στην ατμόσφαιρα, στη βαρύτητα και στην οργανική εξέλιξη των κομματιών. Από τα πρώτα τους βήματα μέχρι τις πιο πρόσφατες δουλειές, διατηρούν αυτό το μίγμα doom βραδύτητας και sludge ωμότητας, εμπλουτισμένο με black ξεσπάσματα που λειτουργούν σαν ρωγμές μέσα στο σκοτάδι.
Θεματικά, κινούνται γύρω από την υπαρξιακή φθορά, την αποξένωση, την εσωτερική διάλυση αλλά και μια σχεδόν κοσμική απαισιοδοξία. Η μουσική τους δεν είναι απλώς βαριά — είναι βιωματική. Σε βυθίζει σε ένα τοπίο παρακμής και εσωτερικής έντασης, όπου το φως δεν αποτελεί λύτρωση αλλά απλώς μια παύση πριν το επόμενο κύμα.
Αν αυτό είναι το επίπεδο στο οποίο κινούνται ήδη, τότε το επόμενο βήμα τους δεν θα είναι απλώς μια νέα κυκλοφορία — θα είναι επιβεβαίωση. Αναμένουμε νέο υλικό τους σύντομα, και αν κρίνουμε από όσα έχουμε ακούσει, θα μιλάμε για μια από τις πιο ουσιαστικές παρουσίες της σύγχρονης ελληνικής doom/sludge σκηνής.
Δισκογραφια:Okwaho(2015) | The Usurper Regime(2023)
SETLIST
1.Βetween ruins and blood
2.Defeated by the fear of our own failure(ακυκλοφόρητο)
3.Mermaid
4.What a wonderful hell
5.Safe in enslavement